یه دنیا دلتنگی

خدایا

به تقاص کدامین گناه

اینگونه باید عذاب ببینم.من که جز خوبی برای کسی

نخواستم.من که به هیچ کس بدی نکردم

چرا.چرا

چرا باید به مرگ تمام آرزوهایم برسم

من اگر اشک به دادم نرسد میشکنم

اگر از یاد تو یادی نکنم  می شکنم

بر لب کلبه ی محصور دلم

من در این خلوت خاموش سکوت

اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم

اگر از هجر تو آهی نکشم می شکنم

تک وتنها به خدا می شکنم

به خدا می شکنم

قاصدک! هان چه خبر آوردی؟

از کجا وز که خبر آوردی؟

خوش خبر باشی اما،اما

گرد بام ودر من بی ثمر میگردی

انتظار خبری نیست مرا

نه ز یاری، نه دیاری، باری

برو آنجا که بود گوشی و چشمی با کس

برو آنجا که تو را منتظرند

از تو مینویسم از تو که دریچه ای تازه از دنیا رو به روم باز کردی با تموم وجودم ازت ممنونم و خدا رو شکر می کنم که تو رو سر راه زندگیم گذاشت

همیشه از خودم می پرسیدم مگه خدا منو دوست نداره که این همه مشکل واسم پیش میاد ولی خیلی اتفاقی امروزبه این نتیجه رسیدم که هر اتفاقی که برای هر کس پیش میاد شاید اولش به نظر بد بیاد ولی حتما یه مصلحتی بوده که اون اتفاق افتاده. و شاید بعدها که به اون اتفاقا فکر میکنی می بینی چندان هم بد نبودن.

زندگی یک گل سرخ است

پر از عطر

پر از خار

پر از برگ لطیف

یادمان باشد اگر گل چیدیم

عطر و خار و برگ

همه

همسایه دیوار به دیوار همند

۲۷ مرداد پارسال رو یادت میاد. روز ۲۷ بعد از اون همه ماجرا با هم دوست شدیم پس چی شد که عمر دوستیمون حتی به یک سال هم نرسید؟ خیلی حالم بده 

کاش قلبم درد پنهانی نداشت

سینه ام هرگز پریشانی نداشت

برگهای آخر تقویم عشق

خبری از یک روز بارانی نداشت

نمیدونم چرا با اون همه عشقی که به هم داشتیم این جوری از هم جدا شدیم.نمیدونم خودم هم نمیدونم چرا اونقدر عجولانه تصمیم گرفتم فقط میخوام یه چیز رو بدونی درسته هر دومون راه جدیدمون رو پیدا کردیم ولی تو تا آخر عمرم واسم عزیزی.یادته همیشه میگفتیم

سخترین قسمت جدا شدن از هر کسی

پیدا کردن راه جدیدته

دلم گرفته، دلم سخت در سینه گرفته، با تمام وجود تو را می خوانم  از تو چیزی نمی خواهم جز دریای بی ساحل وجودت را، جز دستهای مهربانت را، جز نگاه آرامت را که دیرزمانی است در سیل باد بی وفای زمانه گم کرده ام.