یه دنیا دلتنگی

دلم تنگ است

دلم اندازه ی حجم قفس تنگ است

زین همه کوشش بی حاصل

عقل سرگشته به من می گوید

ببر از یاد دمی او را

این خطا بود که ره دادی

به دل آن عاشق بد خو را

ضعیف ترین کلمه حسرت است آنرا نخور

تواناترین کلمه دانش است آنرا فرا گیر

محکم ترین کلمه پشتکار است آنرا داشته باش

سمی ترین کلمه غرور است آنرا بشکن

زندگی دفتری از خاطره هاست

 
خاطراتی شیرین

 به امید چتر فردایت ،خیس بارانم

دلم برات تنگ شده زودتر برگرد

sorry

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست

هر دم از آئینه می پرسم ملول

به لبهایم مزن قفل خموشی

که در دل قصه ای ناگفته دارم

ز پایم باز کن بند گران را

کزین سودا دلی آشفته دارم

به لبهایم مزن قفل خموشی

که من باید بگویم راز خود را

به گوش مردم عالم رسانم

طنین آتشین آواز خود را

قبل ازاینکه اخم کنی

مطمئن شوهیچ راهی برای خندیدن وجود ندارد

هرگز در مسیر پیموده شده گام برندارید،

زیرا این راه تنها به همان جایی می رسد

 که دیگران رسیده اند.(گراهام بل)

گذشت زمان بر آنان که منتظرند بسیار کند

بر آنان که می هراسند بسیار تند‌ ، بر آنان که

زانوی غم بغل می گیرند بسیار طولانی

و بر آنان که به سرخوشی می گذارانند بسیار

کوتاه ولی بر آنان که عشق می ورزند

زمان را آغاز و پایانی نیست

درک زندگی تنها با نگاه کردن به گذشته میسر است

اما زندگی کردن تنها با نگاه به آینده.

(سورن کیرکیگارد)

آرام ارام خواهید مُرد

اگر بنده عادتهای خود شوید

و هر زمان بر همان مسیرهایی که پیوسته می روید،

 بروید

اگر مسیر خود را عوض نکنید

به خود اجازه ندهید که

آرام آرام بمیرید(پابلو نرودا)